Jędrzej Gałka

izolacja balkonu termowizja wrocław podłogi włocławek
Jędrzej Gałka był pracownikiem uniwersyteckim, wykładowcą, dziekanem oraz kanonikiem w kościele św. Floriana Kleparzu. W 1449 roku został zesłany na pokutę do klasztoru cystersów w Mogile za rozpowszechnianie na uniwersytecie i wśród grona znajomych profesorów poglądów Johna Wiklefa, angielskiego uczonego głoszącego teorię realizmu pojęciowego, uznanego przez papiestwo za heretyka. Po zesłaniu Jędrzeja Gałki, z rąk jego przyjaciela do władz uniwersyteckich dotarły prace, które Gałka czytał i komentarze pisane przez niego do poglądów Wiklefa – przez to zadecydowano, ze odbędzie się proces przy obecności inkwizytora, przed tym procesem jednak Gałka zbiegł na dwór Bolka V, przyjaznego husytom księcia głogowsko-opolskiego. Na tym dworze w roku 1449 powstała ,,Pieśń o Wiklefie” wraz z zapisem nutowym. Podobne poglądy na temat Wiklefa posiadał Jan Hus, w 1415 roku spalony na stosie. Utwór podzielony jest na trzy części i ma charakter czysto antyklerykalny i antypapieski, papież nazywany jest Antychrystem.